Even voorstellen: Rachel Heeringa

Vorig jaar vroeg iemand aan mij: “Wat vind jij belangrijk aan werk? Waar word je blij van?” Ik vertelde dat dat werk is, waarbij ik door mijn inzet anderen blij maak. Vanuit mijn ervaring anderen helpen om beter te worden in hun werk, hoort daar voor mij bij. Mijn eigen tijd kunnen indelen. Op strategisch niveau mogen nadenken over vraagstukken. Nieuwe dingen ontwikkelen.Maar ja, waar vind ik zo’n baan?Nou, bij Procurance, blijkt nu.

Hoe is dat zo gekomen?

Bart en ik kennen elkaar nu aantal jaren. We ontmoetten elkaar ooit op een inkoopseminar van de Hanzehogeschool. Ik had toen nog een eigen bedrijf. We hadden een link, want twee van onze collega’s werkten destijds met elkaar samen bij een gezamenlijke opdrachtgever. En zij hadden, onafhankelijk van elkaar, tegen ons gezegd: je moet eens met Bart/Rachel afspreken, want jullie hebben dezelfde insteek als het gaat om het werk(gever zijn).In de jaren daarna bleven we contact houden. Ook toen ik stopte bij mijn bedrijf, een sabbatical vierde en vervolgens als ambtenaar bij mijn eigen gemeente aan de slag ging. In januari van dit jaar hadden we weer zo’n bijpraat moment. En op dat moment vonden we het gezamenlijke haakje.Procurance had iemand nodig die iets nieuws kon helpen opzetten. Een praktijkschool voor inkoop in de publieke sector. Er zijn wel heel veel goede theoretische opleidingen in ons vakgebied, maar écht leren doe je pas in de praktijk. Procurance was hiermee bezig en had hulp nodig bij de verdere ontwikkeling. En diegene zou ook een rol spelen om anderen – inclusief de eigen organisatie – te helpen met groei en ontwikkeling. In kwalitatieve en kwantitatieve zin.Dat was wat ik zocht. Binnen een paar dagen was het geregeld. Ik zou bij Procurance gaan werken.

“Ik voelde me snel thuis, ondanks het vele thuiswerken!”

De eerste maanden waren – zoals voor velen – wel heel raar: want ik heb nog nooit zoveel thuis gewerkt. Tijdens het thuiswerken, in Zuid-Drenthe, geniet ik overigens wel volop van het samenzijn met mijn man, onze zoon (bijna 12), hond, katten en kippen. Zij vormen de basis van mijn (werk)geluk.Ik heb al mijn collega’s vooral op afstand leren kennen. Het zijn allemaal vakmensen die met veel plezier hun klanten verder helpen. Mensen waar ik me snel thuis bij voel.Eén van de leuke klussen waar ik me mee bezig mag houden, is dus die praktijkschool. Bij velen inmiddels al bekend als Workademy.  Na een succesvolle proefperiode, gaat de eerste leergang deze week van start. Door mijn ervaring in ons vakgebied, weet ik dat je alleen door vlieguren te maken, je het vak van publieke inkoop kan leren. Ik vind het bijzonder leuk dat ik nu een rol mag spelen om zoveel mogelijk mensen nu deze vlieguren te laten maken.

P.S. Wil je meer weten over mijn werkleven tot nu toe of mij als persoon beter leren kennen?

Kijk eens op mijn LinkedIn profiel of bel me om een (digitale) koffie-afspraak in te plannen.

Over Procurance: Inkoop speelt binnen steeds meer organisaties een cruciale rol. Het raakt direct en indirect veel verschillende bedrijfsprocessen en heeft invloed op het resultaat van de organisatie (zowel kwantitatief als kwalitatief). Doordat steeds meer organisaties het belang inzien van hun inkoopactiviteiten, wordt een steeds groter beroep gedaan op de inkoopafdeling. Inkoop-gerelateerde besluiten worden dan ook steeds ingewikkelder. Procurance helpt organisaties daarbij. Wij maken het speelveld van inkoop op deze organisaties inzichtelijk en we laten de inkoopfunctie en -strategie het beste aansluiten op de organisatiedoelstellingen.

Wij vinden dat inkopen mensenwerk is. En werken met mensen zit in ons DNA ingebakken. Kennis, kunde en ervaring zijn natuurlijk het stevige fundament, maar dat vinden wij niet genoeg. Het verschil dat we bij onze klanten maken, zit in de persoonlijkheid en ‘soft skills’ van onze inkoopconsultants. We brengen de drive, de energie om projecten op te starten en succesvol af te ronden. We bewegen ons met gevoel voor de context langs organisatorische obstakels, brengen belangen bij elkaar, krijgen mensen ‘mee’ en laten weerstand als sneeuw voor de zon verdwijnen. Of we geven deze weerstand zélf op subtiele wijze, wanneer een opdrachtgever iets wil dat echt niet goed voor hem is.